Wojciech Madaj (1897-1976)
Urodził się 23.03.1897 r. w Skotnikach, powiat wrzesiński, jako syn Walentego i Marianny z domu Musielak.
Ukończył 4 klasy szkoły powszechnej w Biechowie. Do 1916 roku pracował w gospodarstwie rolnym rodziców najpierw w Biechowie, a potem w Zasutowie.
Podczas I wojny światowej został powołany do służby wojskowej i wcielony do armii niemieckiej. Służył w stopniu szeregowca w 12. Kompanii Reserve-Infanterie-Regiment numer 37 z Rawicza. W pierwszej połowie 1917 r. i ponownie w pierwszej połowie 1918 r. został ranny. Pułk walczył w składzie 10. Dywizji Rezerwowej. Dywizja na froncie zachodnim walczyła na Linii Zygfryda w okolicach Vesle, Chalon sur Vesle, a 22 września 1918 r. wkroczyła na linię poza Laon w Ferme-Colombe. 27.09.1918 r. zaginął i wówczas został wzięty do niewoli francuskiej. Jako adres przekazywania informacji o jeńcu wskazano wówczas ojca Walentego zamieszkałego w Zasutowie, wtedy powiat średzki.
Zgłosił się jako ochotnik do Armii gen. Hallera i z armią tą powrócił do Polski. W Wojsku Polskim służył do 1921 r. W latach 1921-1929 był posterunkowym Policji Państwowej w Lidzie (woj. nowogródzkie). W 1929 powrócił do Wielkopolski i zamieszkał we Wrześni. W latach 1931-1939 pracował jako agent ubezpieczeniowy w zakładzie Ubezpieczeń Wzajemnych w Poznaniu. Pracę w ubezpieczeniach kontynuował w początkowym okresie okupacji niemieckiej. Od 1942 pracował jako robotnik w Orzechowie w fabryce mebli. W 1945 roku podjął pracę w Zarządzie Gminy we Wrześni w charakterze pracownika umysłowego.
Ożenił się w 1931 r. we Wrześni z Martą Gronikowską. Od 1929 r. mieszkał we Wrześni początkowo przy ul. Kościelnej 14, a od 1966 r. przy ul. Kosynierów 5.
W małżeństwie urodziły się dzieci: Wacława (1934-2007) i Edmund (1946-2021).
Zmarł 28.06.1976 r. we Wrześni i został pochowany na cmentarzu komunalnym, a następnie w 2002 r. ekshumowany i przeniesiony na cmentarz parafialny.
