Józef Szulczewski (1892 – 1963)
Urodził się 5 marca 1892 r. w Żydowie, powiat wrzesiński, jako syn Stanisława i Rozalii z domu Lazarek.
Służył w 1. Kompanii 1. Lothringisches Infanterie-Regiment numer 130 z Metzu w składzie 33. Division. 33. Dywizja została 3 maja 1917 r. zluzowana i przeniesiona do Szampanii.
Dotarła aż do Pont-Faverger i zajęła pozycję pod Comillet i Mont Blond. Wzięła udział w bitwie na tym froncie i poniosła pewne straty (172 jeńców ze 130. Pułku Piechoty 20 maja).
Prawdopodobnie wtedy trafił do niewoli francuskiej i został skierowany do obozu P.G. 81, a następnie przeniesiony 15 października 1917 r. do obozu P.G. 92.
Zgłosił się do Armii Hallera. Przybrał pseudonim Jan Szmański.
Po demobilizacji w 1921 r. we Wrześni zawarł związek małżeński z Antoniną Janowczyk z Młodziejewic. Po ślubie zamieszkali w Poznaniu. W małżeństwie urodziły się dzieci: Edmund (1922) i Bolesław (1923).
Mieszkał w Chociczy Małej.
Zmarł 19 czerwca 1963 r. i został pochowany w Poznaniu na cmentarzu górczyńskim.
