Stefan Gibowski (1890 – 1952)
Urodził się 10 sierpnia 1890 r. w Cieślach Wielkich, powiat wrzesiński, jako syn Jana i Anny z domu
Garbowskiej.
Pobrany do armii niemieckiej służył w 10 Kompanii Infanterie-Regiment von Stülpnagel (5. Brandenburgisches) numer. 48 z Küstrin (Kostrzyn nad Odrą). W 1916 r. podczas walk pod Verdun został ranny. 25 kwietnia 1918 podczas drugiej bitwy pod Villers Bretonneux (we Francji, w regionie Hauts-de-France, w departamencie Somma) został wzięty do niewoli angielskiej.
24 kwietnia wojska brytyjskie broniły Villers-Bretonneux. Niemcy zaatakowali o świcie i z pomocą 13
czołgów, których użyli po raz pierwszy, zdobyli miasto. Brytyjski kontratak rozpoczął się o 22:00 tego
samego dnia, prowadzony przez Australijczyków na północy i południu. Australijskie brygady okrążyły
Villers-Bretonneux i próbowały połączyć siły na wschód od miasta. Nie udało im się połączyć w ciemności i wielu Niemcom udało się uciec. Po świcie luka została stopniowo zamknięta, a Australijczycy wkroczyli do miasta od wschodu, a Brytyjczycy od północy i zachodu. Villers-Bretonneux zostało oczyszczone z wojsk wroga 25 kwietnia 1918 roku, w trzecią rocznicę lądowania Anzac w Gallipoli. Akcja ta oznaczała faktyczny koniec niemieckiej ofensywy.
https://www.awmlondon.gov.au/battles/villers-bretonneux
Podczas bitwy był ranny w plecy, prawą nogę i lewe udo. Został osadzony 28 kwietnia 1918 r. w obozie o oznaczeniu 10.G.H (F) (prawdopodobnie szpital). Następnie 23 maja 1918 r. przeniesiony do obozu na Wyspy Brytyjskie do obozu o oznaczeniu Bel.H. by zostać przeniesiony 31 października 1918 do obozu Fe.
Zgłosił się do Armii gen. Hallera.
Zawarł związek małżeński 13 lipca 1920 r. we Wszemborzu z Joanną Gibowską z domu Mikołajczak
(wdową po bracie Józefie Gibowskim). W małżeństwie urodziły się dzieci: Czesław (1921), Zyta (1924), Anna (1927) i Zenon (1929).
Zmarł 2 kwietnia 1952 w Spławiu, powiat wrzesiński.
