Franciszek Gibowski (1892 – 1957)
Urodził się 15 stycznia 1892 r. w Cieślach Wielkich jako syn Wojciecha i Agnieszki z domu Madaj.
Powołany do służby w armii niemieckiej służył w 11. Kompanii Infanterie-Regiment Graf Kirchbach (1. Niederschlesisches) numer 46 z Wrześni. W 1915 r. podczas walk na froncie wschodnim został ranny.
Następnie służąc w 12. Kompanii Reserve-Infanterie-Regiment numer 208 dostał się do niewoli francuskiej. Wówczas 44. Reserve-Division prowadziła walkę pozycyjną pod Verdun w sektorze Lociont-Wald-Seuzey i na obszarze Woëvre (region we wschodniej Francji, Lotaryngii i w południowej Belgii, płaskowyż).
Początkowo przebywał w obozie przyfrontowym w strefie PG 83 a następnie 18 czerwca 1917 r. został przekazany do szpitala w Le Puy z powodu nabytego w okopach świerzbu.
Zgłosił się do Armii Hallera we Francji.
W 1928 w Niechanowie ożenił się z Franciszką Michalak (1903-2003). Mieli syna Alfonsa (1928-2021) i Zenona (1929).
Zmarł 19 kwietnia 1957 r. i został pochowany na cmentarzu we Wszemborzu.
